Het was een ochtend in juli dat ik besloot vroeg naar zee te gaan. Later op de dag zou het te warm worden om de lange wandeling naar mijn favoriete strand van Napels te maken. Ik liep van mijn huis door de Via Pignasecca richting de Via Toledo. De Pignasecca is een heerlijk kleurrijke straat waar van alles en nog wat wordt verkocht, maar waar vooral de viskramen en de gekleurde groente- en fruitkramen opvallen.

Stad van contrasten

Het was die ochtend al een gezellige drukte bij de viskramen. Op warme zomerdagen wordt de vis al vroeg op de markt gekocht. ’s Avonds verandert de Pescheria Azzurra in een vis-streetfood restaurant, een waar eetfestijn! Ik liep verder door de Via Toledo, de grote winkelstraat die uitkomt bij het Piazza del Plebescito, het grootste en beroemdste plein van Napels. Ik vervolgde mijn wandeling naar de wijk Chiaia. Een waar contrast met de volkse wijken waar ik mijn wandeling startte. Chiaia is een chique wijk met de meest exclusieve winkels van Napels. Alles is anders in Chiaia. De palazzi zitten mooi in de verf, de mensen zijn anders gekleed en zien er eigenlijk in hun geheel totaal anders uit. De hele sfeer is anders. Napels is daadwerkelijk een stad van contrasten.

Filmset De geniale vriendin

Die ochtend was het drukte van jewelste op het Piazza dei Martiri. Ineens scheurde er een man, gekleed in een mooi kostuum jaren ’60-stijl, voorbij op een Vespa. Ik besefte me direct dat ik was beland op een filmset en gelijk wist ik wát er gefilmd werd! De geniale vriendin, het boek van Elena Ferrante. Iedereen had het er over want in de weken er voor waren op veel plekken in de stad al opnames gemaakt.

Ik herinnerde mij de passages en de personages uit het boek die voor mijn neus tot leven leken te komen. Lenù en Lila, twee vriendinnetjes die opgroeien in een volkse buitenwijk van het Napels in de jaren ’50. In vier boeken wordt hun levensverhaal verteld door Lenù. Beide meisjes zijn erg intelligent, maar ze komen allebei uit een arm gezin. Geld voor een studie is er nauwelijks. Op aandringen van de onderwijzeres mag Lenù uiteindelijk toch gaan studeren. Lila, eigenlijk de briljantste van de twee, moet helpen in de schoenmakerij van haar vader. Haar creatieve geest komt echter tot leven wanneer ze in het geheim schoenen gaat ontwerpen. Uiteindelijk zullen de creaties van Lila in een winkel aan de Piazza dei Martiri worden verkocht. Daar waar zich, ook toen al, de meest exclusieve winkels bevinden.

Genieten op tv

Na een tijdje het spektakel gade te hebben geslagen liep ik toch maar verder naar zee. Het begon al erg warm te worden. Toen ik in de namiddag terugliep naar huis zag ik dat de geniale vriendinnen nog steeds aan het acteren zijn. Ik kan niet wachten tot ze weer op tv te zien zijn. De verfilming van het eerste boek was prachtig. De sfeer van die tijd in Napels wordt op een bijzonder mooie manier neergezet, met Napolitaanse acteurs die spreken in het Napolitaans dialect. In Italië wordt de serie dan ook met ondertiteling uitgezonden.

Inmiddels zijn we al weer ruim een half jaar verder. Gisteravond werd op de RAI 1 de laatste aflevering van de tweede serie van L’amica geniale uitgezonden. Het was weer een waar genoegen om deze serie te volgen. De RAI spreekt van een groot succes met 7 miljoen kijkers. Nu weer wachten op het derde seizoen…